قرب جوارت آرام نمىگيرد و اندوه و حسرتم را غير از نسيم رحمتت بر طرف نمىسازد و دردم را جز داروى عنايت تو شفا نمىبخشد و غير از راه تقرب به تو راهى براى زدودن غمم نمىبينم و بر زخم دلم جز بخشش تو چيزى مرهم نمىنهد ، و زنگار قلبم را غير از عفو و گذشتت پاك نمىسازد و وسوسه‌ها و افكار باطلم را جز فرمان تو زايل نمىگرداند . ( 1 ) پس اى خداى بزرگ كه منتهاى آرزوى آرزومندان و مقصد نهايى نيازمندانى و عاليترين مطلوب طالبان و بالاترين خواستهء درخواست كنندگان و علاقه‌مندانى و اى كه دوستدار درستكاران و ايمنىبخش دلهاى ترسانى و اجابت‌كنندهء دعاى درماندگان و اندوختهء تهيدستانى و اى كه گنجينهء بيچارگان و فريادرس فريادخواهانى و برآورندهء حوايج نيازمندان و بينوايانى و اى كه كريمترين كريمان و بخشنده‌ترين بخشايندگانى خداوندا خضوع و درخواستم براى تو و ناله و زاريم در پيشگاه توست از تو درخواست مىكنم كه مرا به آسايش مقام رضا و خشنوديت نايل گردانى و نعمتهايى كه داده‌اى پاينده و برقرار سازى ، خدايا اينك من در درگاه كرمت ايستاده‌ام و خودم را در معرض نسيم الطافت قرار داده‌ام و به ريسمان محكم تو چنگ زده و خويش را به حلقهء استوار تو آويخته‌ام . ( 2 ) خداوندا به اين بندهء ذليل كه زبانش از خجالت بسته و عملش ناچيز است رحم كن و با عطا و بخشش بسيارت بر من منّت گذار و مرا در حمايت سايهء مستدامت نگهدار اى بخشنده ، و اى كه داراى حسن و جمالى اى مهربانترين مهربانان . . . » امام عليه السلام در اين مناجات به دوستى و محبت سيد و مولاى خود ؛ آفريدگار هستى و آن كه نعمت حيات و زندگى را به او عطا فرموده است ، اهتمام ورزيده و تمام آرزوهاى خود را متوجه او كرده و تنها اميدش در برآوردن تمام مشكلات و همه كارهايش به اوست .